| تبليغات | X |
پرسش
در رسمالخط متون کهن و حتی آثار برخی شعرای حدود قرن دهم برخی از اصول رسمالخط صحیح رعایت نشده است. آیا باید در چاپهای جدید رسمالخط جدید در نظر گرفته شود یا باید آثار ادبی را به همان شکل چاپ کرد؟ اگر باید تغییری ایجاد شود مرز این تغییرات کجاست؟
پاسخ
رسمالخط در متون هر دوره با دورههاي ديگر تفاوت دارد. معمولاً مصححان متون قديم، براي رسمالخط چاپي كتاب تصميماتي ميگيرند و در مقدمه تفاوت رسمالخط اصلي با رسمالخط چاپي را بيان ميكنند.
پرسش
واژههایی مثل همچنین چنانکه و چنانچه را باید به همین شکل نوشت یا جدا از هم باید نوشته شوند؟
پاسخ
سرهم و جدانويسي در زبان فارسي از موضوعهاي بحث برانگيزاند و هر ويراستاري به استدلالي يکي از شيوهها را انتخاب ميکند. فکر ميکنم اصل در ويرايش متن بر يکدستي آن است؛ چنانچه يکي از شيوهها را بپذيريم بهتر است تا پايان کار بر اساس آن عمل کنيم.
پرسش
آيا رعايت علامتهاي سجاوندي در عنوان مقالهها ، تيترها، نيز لازم است؟
پاسخ
نظر کمی پنجره و مجیدی مقرون به صحت است. معمول است که در عنوانهای جملهای، به جز "نقطه" از باقی نشانههای پایان جمله استفاده میشود، اگر عنوان مصرع مشهوری باشد شما چه می کنید؟
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند
یکی بر سر شاخ بن میبرید
به کجا چنین شتابان
ما بر این باوریم که رسمالخط و قواعد نگارش امري قراردادی است. اکنون که در زبان فارسی مرجعیتی برای این دست امور نیست، سلیقه گروهی و توافق ضمنی جمع میتواند نشانه عادت و روش مرسوم باشد. به نظر میرسد این خود معیار مهمی است.
از قول یکی از اهل سیاست نوشتهاند: "هرجا دولتمردان توانستهاند جنبش دانشجوئی را به نقطه حزین خود [احتمالاً حضيض] برسانند، فساد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به اوج خود رسیدهاست."
اين روزها زبان سياست پر از اين ابتكارهاست. اين امر ناشي از سماعي بودن دانش روزنامهنگاران و برخي سياستمداران تازهکار است. آنها كه فرصتی برای أنس با نوشتههای سنجیده و ويراسته ندارند. امروزه زبان خبر مؤثرترين گونه زبانی در ذهن و ضمیر جامعه است و لغزش نویسندگان خبر موجبات زبانپریشی اجتماعی را فراهم می کند. از این نمونهها در رسانهها بسیار است.