پرسش

کلمه «به عنوان» درست است یا «بعنوان» مثلا در جمله: این محصول بعنوان/به عنوان اولین جعبه ی چوبی ارائه شد؟


پاسخ

در فرهنگ املايي خط فارسي، ص 111 «به‌عنوان» آمده است. ر.ك: صادقي،‌علي اشرف؛ زهرا زندي مقدم. (1385). فرهنگ املايي خط فارسي. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسي.


+ نوشته شده در شنبه دوم آذر 1392ساعت 11:45 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

نامهای خاص و آغاز جمله

این جمله را تند بخوانید:

«نمونه‌ی دیگری از این مسائل برخوردِ جـهانی با خـیابانی بود که در نظر وی مظهر تجلی خدا بر روی زمین بود».

شـک ندارم که جمله دوبار خواندید،...

براي ديدن مطلب لطفا كليك كنيد

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1392ساعت 13:41 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

پرسش

1. آيا درباره پیشینه ویرایش در ایران، قبل از فرانکلین، کتاب، مقاله، مصاحبه، سند... وجود دارد؟

2. چند منبع موثق درباره پیشینه ویرایش در زبان‌های دیگر معرفي کنید؟ (دست کم می‌خواهم بیابم که سجاوندی در زبان‌های دیگر کی و چگونه به وجود آمد که بعد به زبان فارسی وارد شد)

3.و اینکه برای ترجمه‌ی لغات مربوط به ویراستاری در زبان انگلیسی به چه فرهنگ یا کتابی ارجاع بدهم که سند باشد و قابل دفاع؟

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1392ساعت 13:39 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

پرسش

آیا به کار بردن عبارت " لازم به ذکر است " در گفتار یا نوشتار غلط است؟

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1391ساعت 10:4 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

پرسش: 

در رسم الخط فرهنگستان «ها» جمع را به کلمه ماقبلش چسبیده می نویسند مگر در جایی که بخواهند مفرد کلمه مشخص باشد، ولی در نوشته های شما دیدم «ها» را جدا نوشتید. خواستم بدانم کدام درست است؟

+ نوشته شده در سه شنبه دهم مرداد 1391ساعت 9:1 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

پرسش: در يک کتاب آکادميک آيا می‌توان علاوه بر فصل مقدماتی، هر فصل را با يک مقدمه شروع کرد يا نه؟ در هر صورت دليل آن چيست؟

پاسخ: این پاسخ براساس اصطلاحات خاص طراحی کتاب در زبان انگلیسی است؛ چون این اصطلاحات مورد قبول و استناد اهل فن است و بر سر آن مشاجره ای نیست.

Preface

مقدمه عمومی بر کتاب توسط خود مؤلف: در فارسی به آن پیشگفتار/ دیباچه/ مقدمه گفته اند. دربارۀ سرگذشت کتاب و روند شکل گیری و کمک دوستان و اهداف و ... می نویسند. پایانش امضاء و تاریخ دارد.  

introduction

پیشگفتار: نوعی مقدمه دوم است که تخصصی تر است و توضیحات اساسی دربارۀ ساختار و متن کتاب و اهداف آن می دهد.

Prologue

سرآغاز یک رمان که جزو داستان حساب می شود.

 foreword

مقدمه‌ای که شخص دیگری بر کتاب من بنویسد.

Acknowledge

سپاس‌نامه: یک صفحه است در سپاس و قدردانی از کسانی که کمک کرده اند و سهمی در این کار داشته اند. دوستان، خانواده، ناشر، ویراستار و طراح.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در باب پرسش شما: مقدمه تاریخ دار و امضادار فقط در آغاز کتاب می‌آید. اگر کتاب ترکیبی از چند مقاله (مجموعه مقالات) باشد هر مقاله خودش یک «چکیده» مستقل دارد و یک «درآمد»  یا مقدمه که به متن متصل است. ممکن است هر فصل یک مقدمه داشته باشد اما این مقدمه یک یا دو پاراگراف است در معرفی و خلاصۀ آن فصل کتاب و امضا دار نیست و مختصر هم هست.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم خرداد 1391ساعت 19:44 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

درسنامه - مسائل ویراستاری در گفت‌وگو با علی صلح‌جو -1

درسنامه - مسائل ویراستاری در گفت‌وگو با علی صلح‌جو-2

درسنامه - مسائل ویراستاری در گفت‌وگو با علی صلح‌جو- قسمت آخر

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم شهریور 1390ساعت 14:19 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

احمد سمیعی گیلانی (۱۲۹۸ـ)

احمد سمیعی گیلانی متولد سال ۱۲۹۸ است
احمد سمیعی گیلانی که او را پدر ویرایش در ایران لقب داده اند در کارنامه حرفه ای خود مدرک دانشگاهی کارشناسی ارشد زبان شناسی همگانی را دارد
وی بر زبان و ادب فارسی و زبان های فرانسه و انگلیسی احاطه دارد و از آشنایی وسیع با جریانات ادبی اروپا برخوردار است.
سمیعی مترجمی استاد و نویسنده ای چیره دست نیز هست. او در تاریخ ۲۵/۴/۱۳۷۰ به عضویت پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد.
● سوابق :
عضو گروه ویرایش و از مترجمان فرهنگ آثار در انتشارات سروش و مشاور علمی پژوهشگاه علوم انسانی .
● سمت ها:
سردبیر نامهٔ فرهنگستان ، فصلنامهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی، و مدیر گروه ادبیات معاصر فرهنگستان زبان و ادب فارسی ، عضو شورای عالی ویرایش صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
● برخی از آثار:
▪ دلدار و دلباخته ، ژرژ ساند (ترجمه )، ۱۳۴۵؛
▪ خیا ل پروری ها، ژان ژاک روسو (ترجمه )، ۱۳۴۵؛
▪ ادبیات ساسانی ، ۱۳۵۵؛
▪ داتا گنج بخش (زندگی نامه و تعالیم شیخ ابوالحسن علی بن عثمان هجویری )، شیخ عبدالرشید (ترجمه )، ۱۳۴۹؛
▪ چومسکی ، جان لاینز (ترجمه )، ۱۳۵۷؛
▪ هزیمت یا شکست رسوای آمریکا، ویلیام لوئیس و مایکل له دین (ترجمه )، ۱۳۶۰؛
▪ ساخت های نحوی ، نُعام چومسکی (ترجمه )، ۱۳۶۲؛
▪ آیین نگارش ، ۱۳۶۶؛
▪ دیدرو، پیتر فرانس (ترجمه )،
▪ سالامبو، گوستاوفلوبر (ترجمه )، ۱۳۷۴؛
▪ شیوه نامهٔ دانشنامهٔ جهان اسلام ، ۱۳۷۵؛
▪ نگارش و ویرایش ، ۱۳۷۸.

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم تیر 1390ساعت 10:31 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

پرسش

چه موقع باید از پانوشت، و چه زمانی از پایان‌نوشت استفاده کرد؟ و چه اطلاعاتی باید در پانوشت و کدام در پایان‌نوشت بیاید؟

پاسخ

پانويس به توضيح، اظهار نظر، يادداشت و يا ارجاعي گفته مي‌شود كه بيرون از متن در پايين هر صفحه مي‌آيد. نوشته‌‌هاي پانويس، معمولاً كوتاه است؛ مانند نشانيِ مرجع نقلِ قول، نام لاتين اشخاص يا كتاب‌ها يا معادل خارجي اصطلاحات‌ و مانند آن. در محلي كه نياز به پانويس يا پي‌نوشت داريد بايد روي آخرين كلمة جملة نقل شده، عدد تُك (شمارة ريز بالاتر از خط زمينة متن1) بگذاريد و همان شماره را در پانويس همان صفحه تكرار كنيد و مطلب پانويس را بنويسيد. پانويس‌‌ها بر حسب نوع اطلاعاتي كه در آن‌هاست به سه دسته تقسيم مي‌شوند: پانويس‌‌هاي توضيحي، پانويس‌‌هاي ارجاعي، پانويس‌‌هاي تركيبي. نوع سوم تركيبي از پانويس ارجاعي و توضيحي است.

پي‌نوشت در پايان متن مي‌آيد. براي پرهيز از درازگويي و گسستگي متن نوشتار، اطلاعات و آگاهي‌‌هاي فرعي و لازم و مطالب طولاني‌تر و توضيحات تفصيلي دربارة هر نكته‌اي از متن را به پي‌نوشت منتقل مي‌كنند. جاي پي‌نوشت‌‌ها در مقالة پژوهشي، پيش از بخش كتاب شناسي منابع است. اما در كتاب و پايان‌نامه، ممكن است پي‌نوشت‌ها در پايان هر بخش بيايد.

اگر متني هم پانويس دارد و هم پي‌نوشت، در اين صورت بايد ميان اعداد تُک و يا شماره‌‌هاي ‌ارجاع پانويس با پي‌نوشت تفاوتي ايجاد کنيد؛ مثلاً شمارة‌ پانويس را با عدد تُک و شمارة‌ پي‌نوشت را با عدد داخل قلاب [81] مشخص کنيد.


نقل از کتاب آیین نگارش مقاله پژوهشی. محمود فتوحی. تهران: سخن. 1389. (ویراست دوم). ص 148

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم اردیبهشت 1390ساعت 9:58 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |

A Research Guide - Home

http://www.aresearchguide.com/

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم فروردین 1390ساعت 8:36 توسط محمود فتوحي، فاطمه فرهودي |